|
Als je gaat kamperen in de Rocky Mountains, of in de
bossen van Utah of soortgelijke gebieden, kun je niet om de beren heen -
figuurlijk dan, letterlijk wel, als je maar voorzichtig bent. Beren zijn een onvermijdelijk
gespreksonderwerp, heb ik gemerkt, elke keer (1) als je vertelt waar je met vakantie naar toe
gaat, (2) als je er bent, (3) als je vertelt waar je met vakantie bent
geweest. Ik zal er echter meteen maar eerlijk voor uitkomen: zelfs al heeft
iedereen het er over, we hebben geen beer gezien, nog niet het kleinste
spoortje. Het enige dat ik kan melden, is dat er een zwarte beer
gesignaleerd is op één van onze campings toen wij vredig in onze
slaapzakken lagen te snurken. Wel
hebben we talloos veel andere wilde dieren gezien: diverse soorten herten,
nog meer soorten eekhoorns, al gauw een stuk of tien steenarenden, twee
prairiehonden, een coyote, een knalgroene kolibri en allerlei vogels die
we niet thuis konden brengen. Voor interessante instructies over hoe je te
gedragen in door beren bewoonde gebieden klik hier. Zelf
was ik enigszins verbaasd om daar te lezen dat beren ook aangetroken
worden door tandpasta. Wat moet een beer nou met tandpasta? Opeten tegen
slechte adem?
|
Reisgegevens
Periode: juni-juli 2000
Soort reis: op eigen gelegenheid met huurauto
Accommodatie: tent, enkele motels
Bezocht: Keystone, Florissant Fossil Beds, Great Sand
Dunes, Mesa Verde, Canyon Lands, Arches, Monument Valley, Grand
Canyon, Zion, Bryce Canyon, Dinosaur National Monument, Hot
Sulphur Springs, Rocky Mountains NP, Boulder
Weer: droog en aangenaam warm
|
|
Het
fantastische landschap van Monument Valley (Arizona): oer-western land
Vreselijke bekentenis
De meeste tijd op onze reis hebben we al kamperend doorgebracht in het met beren
bezaaide (nou ja...) Colorado en Utah. Daarnaast hebben we ook nog kort Arizona
bezocht. Uiteraard hebben we daarbij de Grand Canyon aangedaan en
uiteraard was die absoluut adembenemend en prachtig, maar het zou volstrekt
zinloos zijn om één van mijn miezerige kiekjes hier neer te zetten, want dat
zou nooit recht doen aan de schaal en de schoonheid. Verder moet ik nog iets
heel ergs opbiechten: eigenlijk vond ik de andere bezienswardigheid die we in
Arizona bezocht hebben nog mooier. Dat was Monument Valley in het Navajo
Reservaat, een landschap dat iedereen die minstens twee klassieke westerns heeft
gezien onmiddellijk bekend voor zal komen. In tegenstelling tot de Grand Canyon,
die eigenlijk te groot is om te bevatten, maakte dit landschap meteen een
verpletterende indruk op mij. Alhoewel je het niet echt lieflijk kunt noemen,
kwam het mij over als zeer poëtisch en wekte het op de een of andere manier
zelfs ontroering op - op een abstracte manier. Waarschijnlijk heb je nu
geen idee meer waar ik het over heb, maar een feit is wel dat dit landschap vele
kunstenaars heeft geïnspireerd.
Kreunende
woudreuzen
Als je naar Colorado gaat en ontzettend graag herten en elanden
wilt zien, dan moet je echt naar Rocky Mountain National
Park. Het is ook een
fantastische plek om te wandelen: overal zijn uitstekend bewegwijzerde
wandelroutes door allerlei soorten bosland, naar watervallen, naar gebieden
boven de boomgrens, naar lieflijke weides and beekjes. En uiteraard kijk je
bijna altijd wel uit op besneeuwde bergtoppen.
Als je het park inrijdt, lijkt het
misschien eerst nogal druk, maar zodra je één van de langere wandelroutes
inslaat, ben je vaak helemaal alleen met de eekhoorns, de vogels en de
geheimzinnig kreunende woudreuzen. Als je het park inrijdt, lijkt het
misschien eerst nogal druk, maar zodra je één van de langere wandelroutes
inslaat, ben je vaak helemaal alleen met de eekhoorns, de vogels en de
geheimzinnig kreunende woudreuzen.Mocht je dit gebied willen bezoeken, dan is de website van de National
Park Service een echte aanrader - ook voor de andere National Parks
trouwens. Als je met de tent gaat, zijn de campings daar ook prachtig. Tenminste
als je ruimte en natuurschoon meer op prijs stelt dan glimmende douches (voor
mij geldt dat in ieder geval wel).
 Kleurrijke canyons
Ook Utah heeft schitterende National Parks. Het mooist vonden wij Bryce Canyon
en Canyonlands (zie de foto hiernaast). Dit park is de trotse bezitter van
de plek waar de Green River en de Colorado River samenvloeien. Het is een
fantastische combinatie van wijdse hoogvlaktes doornseden met grillige (ja,
natuurlijk) canyons, alles in de prachtigste kleuren. De beste plaats om een en
ander te bekijken (vind ik tenminste) is van bovenaf, van één van de
hoogvlaktes, waar je zeer indrukwekkende vergezichten hebt.De beste tijd is
zonder meer de vroege ochtend of de vroege avond. Wij zijn (o.a.) in de vroege
avond geweest. Niet alleen is alles dan heerlijk rustig, de ondergaande zon
zorgt ook voor beeldschone, steeds wisselende kleuren. Zoek dus een mooi plekje op,
laat al de schoonheid over je heen komen en luister naar de stilte.
Bryce Canyon is weer geheel anders en heel apart. Het
lijkt wel alsof de plaatselijke zandsteen er nog meer oranje is dan
elders in Utah en hij steekt dan ook prachtig af tegen de lagen witte kalksteen.
Erosie heeft de zachte rotsen in hele vreemde vormen geslepen, een klein beetje
zoals de rotsformaties die ik in Cappadocië in Turkije heb gezien. Aangezien
het grootste deel van Bryce Canyon zich op een met bossen bedekte hoogvlakte
bevindt, is ook dit park een geweldige plek om te genieten van schitterende
panorama's. Warm aanbevolen.
De overige National Parks/Monuments die we in Colorado
en Utah hebben bezocht, zijn: Florissant Fossil
Beds, Great Sand
Dunes, Mesa
Verde, Dinosaur National
Monument, Zion en
Arches. Stuk voor stuk zijn ze de
moeite waard, maar de eerste vier bevielen mij het best. Zion en Arches waren
nogal druk en bloedheet.
Lake George
(Colorado), typisch voor het soort plaatsjes
waar we voortdurend doorheen
reden
De dagelijkse zoektocht naar goede cappuccino
Dit was mijn allerleerste vakantie (afgezien van die
uit mijn jeugd en van mijn liftvakanties) waar ik met de auto rondreisde. Ik
moet zeggen dat ik de lange wandelingen van mijn vorige vakanties wel miste,
maar dit had ook beslist zijn charme. Voor Europeanen en helemaal voor
Nederlanders is autorijden in de VS zo'n ontspannen aangelegenheid - gewend als
wij zijn aan overvolle wegen en aggressieve automobilisten. Bovendien is de
bewegwijzering uitstekend. Je moet echt al bijzonder veel moeite doen wil je
daar verdwalen. We vertrokken steeds in de vroege ochtend en reden alleen 's
morgens. Het hoogtepunt van elke ochtend was steeds de Zoektocht naar Goede
Cappuccino. Aangezien Colorado en Utah niet bepaald New York
of de Westkust zijn, was dat elke keer weer een forse maar boeiende uitdaging. En
alhoewel we maar twee of drie keer inderdaad goede cappuccino wisten te vinden
(of zelfs fatsoenlijke koffie), kwamen we toch wel elke keer in zeer verscheidene
en amusante tentjes terecht - soms ook lekker foute tentjes.Waar we nooit aan
wenden, waren de gigantische ontbijten die we de plaatselijke bevolking naar
binnen zagen schuiven. Geen wonder dat veel Amerikanen veel te dik zijn.
|
